
Ute er det mykje som minnar om haust,
regnet slår på vindauga og me fyrar i ovnen.
Inne er det komt nytt skap.
Der står fargar som er
sommar og iskrem og kjolar
og svømma i fjorden.

Dette servisert frå farmor og farfar,
dei kjem også frå øy!
-og er ikkje lenger, her.
Men eg tenker på farmor mi,
når ho strekker kroppen ut i havet og svømmer,
på handskrifta hennar,